Ta strona używa Cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

 

Potwierdzone przypadki w Polsce:

  35719  

O Koronawirusie

SARS-CoV-2

Wirus SARS-CoV-2 – wirus RNA należący do rodziny koronawirusów, z pojedynczą nicią o dodatniej polaryzacji ssRNA(+). Jest to siódmy znany gatunek z tej rodziny wirusów powodujący zachorowania u ludzi. Pierwsze odnotowane przypadki zakażeń ludzi tym wirusem miały miejsce pod koniec 2019 roku w mieście Wuhan w Chinach. Istnieją przypuszczenia, że źródłem, z którego wirus mógł się rozprzestrzenić, był targ rybny Huanan, gdzie sprzedawane były zarówno dzikie zwierzęta, jak i owoce morza. Wirus przenosi się drogą kropelkową, a u niektórych chorych wywołuje ciężkie zapalenie płuc.



  • Odkrycie

Zachorowania powodowane niezidentyfikowanym wirusem rozpoczęły się w grudniu 2019. Odnotowano wówczas grupę pacjentów cierpiących na zapalenie płuc nieznanej etiologii. Zachorowania te udało się powiązać z miejscem sprzedaży owoców morza w Wuhanie w chińskiej prowincji Hubei, gdzie handlowano też żywymi zwierzętami. Ostatniego dnia roku Chińskie Centrum Kontroli i Prewencji Chorób (CCDC, od ang. Chinese Center for Disease Control and Prevention) wysłało tam zespół mający wspomóc lokalne władze. Przeprowadzono dochodzenie epidemiologiczne mające ukazać przyczynę zachorowań. Udało się wykluczyć koronawirusy powodujące SARS i MERS, wirusy wywołujące grypę ludzką i ptasią, a także inne popularne wirusy powodujące infekcje dróg oddechowych. 7 stycznia 2020 potwierdzono oficjalnie, że zachorowania powoduje nowy wirus z rodziny koronawirusów, nazwany roboczo 2019-nCoV, a 5 dni później dysponowano już jego zsekwencjonowanym genomem. W nabłonku dróg oddechowych trzech pacjentów udało się bowiem wykryć i wyizolować wirusa, którego genom cechował się dużym podobieństwem (identyczne w 85%) do beta-koronawirusów linii B izolowanych wcześniej z nietoperzy – bat SARS-like CoV (bat-SL-CoVZC45, MG772933.1)



  • Budowa

Wirus SARS-CoV-2 ma kształt zasadniczo kulisty, choć nieco pleomorficzny, o średnicy 60–140 nm. Otoczony jest wyraźnymi wypustkami (ang. spikes) o długości 9–12 nm, nadającymi mu wygląd podobny do korony słonecznej



  • Filogenetyka

Sekwencje koronawirusa SARS-CoV-2 wykazują podobieństwa do beta-koronawirusów znalezionych u nietoperzy. Wirus ten jest jednak genetycznie odmienny od innych koronawirusów, jak koronawirus związany z SARS i koronawirus związany z MERS.

Wyizolowano i opisano pięć genomów nowego koronawirusa, w tym:

- BetaCoV/Wuhan/IVDC-HB-01/2019
- BetaCoV/Wuhan/IVDC-HB-04/2020
- BetaCoV/Wuhan/IVDC-HB-05/2019
- BetaCoV/Wuhan/WIV04/2019
- BetaCoV/Wuhan/IPBCAMS-WH-01/2019.



  • Objawy infekcji

Opisano serię przypadków osób zainfekowanych wirusem w Chinach. Pacjenci zgłaszali gorączkę i kaszel. Po czterech dniach u jednego z nich kaszel się nasilił, za to gorączka spadła. Z pierwszych trzech opisanych przypadków dwóch wyzdrowiało, stan jednego się pogorszył. Doszło do konieczności użycia wentylacji mechanicznej; leczenie zakończyło się zgonem.
Badania krwi często wykazały małą liczbę białych krwinek (leukopenia i limfopenia).



  • Leczenie

Światowa Organizacja Zdrowia wprowadziła tymczasowy termin „ostra choroba układu oddechowego 2019-nCoV” na określenie choroby wywołanej przez wirusa. Nazwa ta później została zmieniona na „COVID-19” (choroba koronawirusowa 2019, ang. Coronavirus Disease 2019). Obecnie nie istnieje leczenie przyczynowe, zalecane jest leczenie objawowe. Nie istnieje obecnie żadna przebadana szczepionka przeciwko temu wirusowi.

Badania wykazują, że leki ritonavir oraz lopinavir (stosowane głównie w leczeniu HIV) mogą być skuteczne w zwalczaniu zakażeń wirusem SARS-CoV-2.

Chińskie Centrum Kontroli i Prewencji Chorób testuje istniejące metody leczenia zapalenia płuc pod kątem skuteczności w leczeniu zapalenia płuc związanego z SARS-CoV-2.



  • Profilaktyka

Zalecenia profilaktyczne:

- Często myć ręce wodą i mydłem przez co najmniej 20 sekund, szczególnie po kontakcie z osobami chorującymi lub ich otoczeniem.
- Unikać dotykania nosa, oczu, lub ust nieumytymi rękami.
- Unikać bliskiego kontaktu z chorymi wykazującymi choroby układu oddechowego.
- Wystarczająco długo gotować mięso, ryby i owoce morza.
- Zabezpieczać się w czasie kontaktu ze zwierzętami hodowlanymi oraz zwierzętami dzikimi.
- Zasłaniać nos i usta chusteczką higieniczną podczas kichania lub kasłania.
- W placówkach opieki zdrowotnej należy wzmocnić standardowe praktyki zapobiegania i kontroli zakażeń w szpitalach, zwłaszcza na oddziałach ratunkowych.
Noszenie masek chirurgicznych przez osoby zdrowe jest skuteczne tylko wtedy, gdy są stosowane w połączeniu z częstym myciem dłoni płynami do dezynfekcji rąk na bazie alkoholu lub mydłem i wodą.
Środkiem prewencyjnym pozostaje kwarantanna osób zakażonych wirusem, mająca na celu ograniczenia rozprzestrzeniania się wirusa.

Pojawienie się wirusa zwróciło uwagę na wirusy odzwierzęce. Przeniesieniu się wirusa sprzyjają takie obecne w Chinach czynniki, jak wzrost liczebności populacji, wylesianie, urbanizacja, zmiana klimatu, aspekty związane z produkcją żywności i trzymaniem zwierząt, a w końcu mutacja. Po poprzednich epidemiach zoonoz wirusowych rząd Chin podjął działania przeciwdziałające powtórzeniu się sytuacji. Li i współpracownicy zwracają uwagę na ograniczony charakter dotychczas podjętych działań mających zapobiec przenoszeniu się chorób wirusowych z innych gatunków zwierząt na człowieka.